
ناصرالدینشاه قاجار (۲۵ تیر ۱۲۱۰–۱۲ اردیبهشت ۱۲۷۵) که پیش از پادشاهی ناصرالدین میرزا خوانده میشد،
معروف به «قبلهٔ عالم»، «سلطان صاحبقران» و بعد «شاهِ شهید»، چهارمین شاه از دودمان قاجار ایران بود.
وی طولانیترین دوره پادشاهی را در میان دودمان قاجار داراست.
او همچنین نخستین پادشاه ایران بود که خاطرات خود را نوشت.
و همچنین ناصرالدین شاه قاجار اولین پادشاه ایرانی بود که در رأس هیئت حاکمه
برای بازدید از تمدن و تکنولوژی غرب عازم اروپای مدرن شد.
پدر ناصرالدین، محمدشاه قاجار نوه فتحعلیشاه قاجار و سومین پادشاه دودمان قاجاریه بود.
محمدشاه هنگامی که دوازده سال داشت
در ۱۲۳۴ به دستور فتحعلیشاه با دختر عمه چهارده سالهاش ملک جهان ازدواج کرد.
این ازدواج به قصد از بین بردن تفرقه بین شاخههای قوانلو و دولو ایل قاجار صورت میگرفت.
در منابع عصر قاجار، طرح این ازدواج را جزئی از توصیههای آغامحمدخان به فتحعلیشاه دانستهاند.
ناصرالدین سومین پسر و نخستین فرزند باقیمانده این زوج در ششم صفر ۱۲۴۷ در دهکده کهنمو از توابع اسکو در نزدیکی تبریز به دنیا آمد.
تابناک با تو
برچسب:
نویسنده: نیما یزدانی