سرزمین ایران , هزاران سال پیش ، یکی از قبایل و دسته های بزرگ بشری کـه امروزه به نژاد «
هند – اروپایی » و بـه قول مورخان فرانسوی « اریایی» شهرت دارند ، مردمی شجاع ، با هوش
و سپید پوست بودند .
ایـن قوم براثر ازدیاد جمعیت و گذشت زمـان ، قسمت بزرگی از آسیاو تمام اروپا را تحت
تسلط و اختیار خود در آورد و در آن مناطـق بـه صورت ملت های مختلف ، سکونت گزیدند .

دسته ای از این نـژاد بزرگ « هند – اروپایی » یا
«آریایی » ، در تـاریخی نامعلوم ( احتمالاً حـدود ۳ هـزارسـال قبل از میلاد مسیح ) از قبیله ی اصلی
خود جدا شده و در ناحیه ای از آسیای مرگزی سکونت گزید .
مورخان ، این دسته ی جدا شده که بعد ها دو ملت « هند » و« ایرانی » را به
وجود آوردند ، نژاد « هند – ایرانی » می خوانند.
۱- دسته ی « سکاها » که از چند شعبه ی زورمند تشکیل می شدند .
۲- دسته ی « اری » به معنی شجاع و شریف که متمدن تر از دسته ی اول بودند .
در اثر تکثیر نفوس و افزایش جمعیت و پس از گذشت سال های نسبتاً طولانی ، دسته ی « اری
» خود به دو گروه بزرگ تقسیم شد: * گروه اول پس از عبور از کوه های « هندوکش »
، در دره های « پنجاب » و « سند » مستقر شده و بر قسمتی از اراضی « هندوستان
» مسلط شدند و آن جا را « رای ورت » خواندند .
* گروه دوم مدتی طولانی بین « سیحون » و « جیحون » باقی ماندند ؛ سپس به تدریج ،
نفوذ بر « فلات ایران» را شروع کردند .
تاریخ مهاجرت این قوم را حدود ۲۰۰۰ تا ۱۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیحمی دانند .
این قوم به علت این که با هوش تر ، نیرومند تر و جنگجوتراز بومیان بودند ، توانستند در مدت
چند قرن ، بر تمام فلات ایران مسلط شده و این سرزمین را تحت سیطره و نفوذ خویش درآورند.
این قوم به « آریا » و « آرین » و « آیریا» نامیده شده است .
آریایی ها سرزمین خود را « آیران » و یا « آیرین » نامیدند .
و همین سرزمین است که بعدها در مأخذ تاریخی و جغرافیایی « قدیم ایرانشهر » ، به معنی « مملکت
ایران » به کار رفته است .
نشریه صراط
برچسب:
نویسنده: نیما یزدانی